thumb|right|Tudor Vladimirescu (1780–1821), patron dywizji 1 Dywizja Strzelecka „Tudor Vladimirescu” – rumuński ochotniczy związek taktyczny walczący u boku Armii Czerwonej na froncie wschodnim.
Formowanie dywizji rozpoczęło się jesienią 1943 r. w obozie Sieleckij spośród rumuńskich żołnierzy znajdujących się w sowieckich obozach jenieckich oraz rumuńskich komunistów. Zajmował się tym płk Nicolae Cambrea, b. szef sztabu rumuńskiej 5 Dywizji Piechoty, wzięty do niewoli 22 listopada 1942 r., który został dowódcą Dywizji. Formacja składała się z trzech pułków strzeleckich Panduri, pułku artylerii i służb. Uzbrojenie, wyposażenie i umundurowanie było radzieckie, ale insygnia na mundurach były rumuńskie. Przydomek Dywizji został nadany na cześć Tudora Vladimirescu, rumuńskiego bohatera narodowego, służącego w armii rosyjskiej podczas wojny z Turkami w latach 1806–1812. Dużym problemem był prawie całkowity brak oficerów, dlatego w lutym 1944 r. część podoficerów przeszła szybki kurs oficerski. Jako oficerowie polityczni służyli Rumuni-komuniści, którzy przed wojną znaleźli się w ZSRR. Ze względu na zbliżanie się Armii Czerwonej do granic rumuńskich przyśpieszono szkolenie Rumunów.