Firma pod nazwą Fabryka Wyrobów Dzianych i Przędzalnia. Wilhelm Lürkens i Sukcesorowie należała do Związku Przemysłu Włókienniczego w Państwie Polskim. Zatrudniała nadal 190 pracowników, posiadała 6000 wrzecion zgrzebnych i maszynę parową o mocy 250 KM. Jednak z biegiem czasu stawała się coraz mniej konkurencyjna, a jej zadłużenie wzrastało. W 1926 roku została wystawiona na licytację, a 28 grudnia 1929 roku ogłoszono jej upadłość.
W końcu dwudziestolecia międzywojennego fabryka i jej maszyny była wynajmowana drobnym przedsiębiorcom, m.in. – J. Bornsteinowi, J. Handelsmanowi, W. Inglerowi i M. Kamelgranowi. W późniejszym okresie budynki fabryczne przejął Hugo Flacker, który prowadził przedsiębiorstwo także w początkowym okresie II wojny światowej i niemieckiej okupacji Łodzi. Fabryka w tym czasie produkowała trykoty i bieliznę na potrzeby armii niemieckiej.
W 1945 roku, w czasie nastania Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej Fabryka Lürkensa została znacjonalizowana i zmieniła nazwę na Państwową Fabrykę Konfekcji. Produkowała głównie bieliznę na potrzeby wojska i PKP. W dawnym pałacu fabrykanta od 1956 roku działała Restauracja SPATiF, będąca elitarnym miejscem spotkań łódzkiej bohemy artystycznej czasów Polski Ludowej.