879-890..
Współcześnie wyobrażenie virtus figuruje na pieczęci i fladze stanowej amerykańskiej Wirginii, jako kobiecej postaci z odsłoniętą piersią, z włócznią w jednej ręce i parazonium w drugiej, depczącej pokonanego tyrana.
W parenezie Virtus pojawia się w licznych rzymskich sentencjach moralnych, m.in.: Virtus nihil expetit praemii (Cnota nie oczekuje żadnej nagrody) Virtus omni loco nascitur (Cnota wszędzie się rodzi) Ad virtutem via ardua est (Stroma jest droga do cnoty) Omnis virtus mediocritas (Wszelka cnota to droga umiaru) Virtus in tempestate saeva quieta est (Cnota w czas srogiej burzy jest spokojna) Honos pretium virtutis (Poszanowanie nagrodą za cnotę) Solae faciunt virtutes beatum (Tylko cnoty czynią szczęśliwym). U Horacego także w drwiąco-wyzywającym zawołaniu Virtus post nummos! (Cnota [idzie] po pieniądzach)Verte. Łacińskie przysłowia, sentencje i ulotne słowa. Warszawa: PZWS, 1959, s. 248-249..
Późniejszy rozwój pojęcia W wielu językach nowożytnych virtus stała się etymologicznym źródłem słów określających pradawną cnotę (areté): ang.