Przetłumaczył jedenaście dramatów Williama Shakespeare’a: Juliusza Cezara (1967), Hamleta (1968), Ryszarda III (1971), Poskromienie złośnicy (1972), Makbeta (1972), Romea i Julię (1975), Burzę (1976), Koriolana (1979), Otella (1985), Wieczór Trzech Króli (2002) i Króla Leara (2004). Tłumaczenia te były często wystawiane na wiele lat przed publikacją. Jego nowatorska strategia przekładu i eseistyka wywarły znaczący wpływ na powojenną recepcję Shakespeare'a. W 1968 r. za przekłady z języka angielskiego otrzymał Nagrodę im. Mariana Kistera, przyznawaną przez „Rój”. Pełnił liczne funkcje w Związku Literatów Polskich. Członek rady programowej warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. thumb|190px|left|Grób Jerzego S. Sito na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Od 1974 był wiceprezesem Klubu Dramatopisarzy Polskich. W 1977 otrzymał Nagrodę Młodych im. Włodzimierza Pietrzaka, a rok później nagrodę Polskiego PEN Clubu za przekłady poezji angielskiej.
W 1976 podpisał Memoriał 101 wyrażający protest przeciw projektowanym zmianom w konstytucji PRL. W latach 80. działał w opozycji demokratycznej. Był członkiem Międzynarodowego Instytutu Teatralnego (ITI), w latach 1979–1981 był wiceprezesem, a w 1981–1985 prezesem Międzynarodowego Komitetu Dramatopisarzy ITI.