Andrzeja – przypomina ornat neogotycki bez kaptura, ma pretekstę w kształcie krzyża z wznoszącymi się ramionami. Odmiana ta jest nadal używana. odmiana zwykła – z pretekstą jak w ornatach skrzypcowych. Nadal używana. odmiana posoborowa – stylizowana na odmianę zwykłą, ale cechująca się dość dużą dowolnością w zdobieniach. Aktualnie dopuszcza się stosowanie zarówno ornatów kroju skrzypcowego jak i neogotyckiego, choć praktyka pokazuje częstsze stosowanie tego drugiego.
Stożkowe
Powszechnie stosowany do XV wieku. Ornat w formie stożka, szyty z półkola materiału, którego boki złożone do środka dają właśnie kształt stożka z poziomym bądź pionowym wycięciem na głowę. Jest to najprawdopodobniej pierwotny kształt ornatów wspólny dla chrześcijaństwa zachodniego i wschodniego. Z biegiem lat w zależności od tradycji, przycinano materiał po bokach (tradycja rzymska) lub z przodu (tradycja bizantyjska). Pierwotnie ornat stożkowy był wierzchnią szatą używaną powszechnie w cesarstwie rzymskim. Ornaty stożkowe rozdawane były duchownym podczas spotkania młodych nad Lednicą w 2010 roku, używane są nadal w niektórych klasztorach i Kościołach starokatolickich.