thumb|200px Ra (Re) – w wierzeniach starożytnych Egipcjan bóg Słońca, stwórca świata i pan ładu we Wszechświecie.
Czczony w starożytnym Egipcie, przedstawiany z dyskiem słonecznym i z głową sokoła bądź jastrzębia. Uważany był przez Egipcjan za najważniejszego z bogów i władcę ludzi. Jego symbolem był obelisk„Symbolem promieni Ra jest obelisk, którego szczyt przyjmuje o świcie pierwsze błyski rodzącego się dnia.” – Władysław Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury, Warszawa: PIW, 1987, s. 956.. Starożytni Egipcjanie wierzyli, że sam się stworzył z Praoceanu Nun„Z Nunu wydobyło się słońce – Re. Trzeba jednak podkreślić, że nie Nunu je stworzył, lecz ono samo, własną mocą zaczęło istnieć: w licznych tekstach powtarza się pojęcie słońca jako boga, który stworzył sam siebie. Po wynurzeniu się z chaosu Re wyszedł na pagórek, a następnie wspiął się na stożkowaty głaz, benben, głaz takiego kształtu był przechowywany jako relikwia w świątyni słońca w On.” – Tadeusz Andrzejewski: Dusze boga Re, Warszawa: PWN, 1967, s. 15.. Jego dzieci to Horus zw. Starszym, Anubis, Maat, Bastet (albo żona czy siostra)„Była związana z księżycem, uważano ją za żonę i siostrę Ra.” – Władysław Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury, dz. cyt., s.