Świątynie Najstarsze znane świątynie Re z czasów V dynastii znajdowały się w Abu Gurab opodal nekropoli w Gizie i Sakkarze, miało to zapewne związek ze znaczeniem Re w świecie umarłych (wskazują na to również „Teksty Piramid”). Dużo bardziej znanym miejscem kultu Re było Junu, zwane też On, co znaczy „Miasto Słupów”, albo greckie Heliopolis, co znaczy „Miasto słońca”Jadwiga Lipińska, Marek Marciniak: Mitologia starożytnego Egiptu, dz. cyt., s. 16, 18, 19, tamże na s. 19 wyobrażenie obelisku Junu z krzyżem na rozwidlonym szczycie.. W panteonie heliopolitańskim Re był głównym bóstwem ukazywanym w trzech osobach: jako poranny Re – skarabeusz „Chepri”, dojrzały mąż „Re”Wielka Encyklopedia Powszechna PWN. T. 9 (Polska-Robe). Warszawa: PWN, 1967, s. 723. i wieczorny Re – starzec „Atum”Jadwiga Lipińska, Marek Marciniak: Mitologia starożytnego Egiptu, dz. cyt., s. 19-20. Tamże autorzy podają, iż przedstawienie Chepri jako skarabeusza pochodzi z wcześniejszych czasów..
Zobacz też
bóstwa solarne
Przypisy
Bibliografia
Tadeusz Andrzejewski: Dusze boga Re (z przedmową Kazimierza Michałowskiego). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967, zwł. w rozdziale „Jak powstał Świat”, str. 15-22; nadto wzmianki rozsiane w książce.
Wielka Encyklopedia Powszechna PWN. T. 9 (Polska-Robe). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967, s. 723.
Kategoria:Bóstwa egipskie Kategoria:Bóstwa solarne Kategoria:Bóstwa stworzenia