Operacja polska NKWD – wymierzona przede wszystkim w Polaków tzw. operacja narodowościowa NKWD, popełniona na rozkaz Ludowego Komisarza Spraw Wewnętrznych ZSRR nr 00485Pełny tekst rozkazu przetłumaczony na język polski w piśmie: z dnia 11 sierpnia 1937, wydany przez ówczesnego komisarza ludowego NKWD Nikołaja Jeżowa, przeprowadzona na terytorium ZSRR w latach 1937–1938 w okresie wielkiego terroru.
Operacja polska NKWD była jedną z tzw. , które były wymierzone w przedstawicieli innych narodów i grup etnicznych zamieszkujących państwo Stalina – Litwinów, , , , Greków, Bułgarów, , (), , Niemców, czy też Japończyków.
Statystyki Według dokumentów NKWD skazano 139 835 osób, z tego zamordowano nie mniej niż 111 091 Polaków – obywateli ZSRR, a 28 744 skazano na pobyt w łagrach. Wyroki były wykonywane natychmiast. Masowo deportowano Polaków zamieszkujących Ukraińską SRR i Białoruską SRR, m.in. do Kazachstanu (patrz: Polacy w Kazachstanie) i na Syberię (Sybiracy). Łączna liczba deportowanych Polaków wyniosła ponad 100 tysięcy. Na tle innych operacji narodowych NKWD „operacja polska” wyróżniała się wyjątkową skalą represji, brutalnością i surowością. Zamordowani Polacy stanowili 44,9 proc. ofiar wszystkich operacji narodowościowych NKWD.