Jak obliczył historyk Uniwersytetu Harvarda, profesor Terry Martin, w czasie „Wielkiego terroru” Polak mieszkający w ZSRR miał 31 razy większą szansę być rozstrzelanym, niż wynosiła średnia dla innych grup narodowościowych w tym okresie. Polaków w tym okresie zabijano tylko dlatego, że byli Polakami. Ocenia się, że we wszystkich operacjach w czasie Wielkiej Czystki zginęło nie mniej niż 200 tysięcy Polaków. Jest to dziesięć razy więcej niż w zbrodni katyńskiej.
Wykonawcy Głównymi wykonawcami „operacji polskiej NKWD” byli: Michaił Frinowski – I zastępca ludowego komisarza spraw wewnętrznych ZSRR, szef GUGB NKWD ZSRR; Leonid Zakowski – szef Zarządu NKWD obwodu leningradzkiego, następnie szef Zarządu NKWD obwodu moskiewskiego i zastępca ludowego komisarza spraw wewnętrznych (NKWD); Boris Berman – ludowy komisarz spraw wewnętrznych Białoruskiej SRR; Aleksiej Nasiedkin – ludowy komisarz spraw wewnętrznych Białoruskiej SRR; Iwan Żabriew – zastępca ludowego komisarza spraw wewnętrznych Białoruskiej SRR; Wasilij Karucki – szef Zarządu NKWD obwodu moskiewskiego; Władimir Cesarski – szef Zarządu NKWD obwodu moskiewskiego; Izrail Leplewski – ludowy komisarz spraw wewnętrznych Ukraińskiej SRR; Aleksandr Uspienski – ludowy komisarz spraw wewnętrznych Ukraińskiej SRR; Michaił Stiepanow – zastępca ludowego komisarza spraw