Zaprojektowano i wyprodukowano serię maszyn ANOPS dla analiz medycznych EEG, ANOPS KARDIO dla analiz EKG i UMB dla badań biomedycznych. Wykonano również kolejne wersje maszyny GEO dla obliczeń geodezyjnych, WEGA do badania złóż i koncentrator danych dla przemysłu siarkowego. W sumie za jego kadencji opracowano 30 typów maszyn cyfrowych, wyprodukowano 100 maszyn cyfrowych oraz ponad 2000 sztuk różnego unikatowego sprzętu cyfrowego. Instytut i zakład dobrze się zasłużyły w rozwoju informatyki w Polsce.

W swojej pracy naukowej Kiliński skupiał się na problemach niezawodności elementów i sprzętu cyfrowego, tworząc nowy kierunek badawczy – polską szkołę niezawodności. Wiele uwagi poświęcał procesom realizacji produkcji sprzętu technologii elektronicznej, prowadzącej do lepszej niezawodności działania. Uzyskał tytuł docenta (1955), a następnie profesora nadzwyczajnego (1959) i profesora zwyczajnego (1965). Wypromował 23 doktorów z teorii niezawodności oraz informatyki.

Stanowiska i funkcje 1935–1937 radca techniczny Urzędu Patentowego w Warszawie 1936–1939 asystent prof.