mały|368x368px|prawo|Wysypka w czasie odry Odra () – jedna z najbardziej zaraźliwych chorób zakaźnych wieku dziecięcego wywoływana przez należący do rodziny paramyksowirusów wirus odry. Zidentyfikowano 21 szczepów wirusa.
Etiologia i patogeneza Przyczyną choroby jest jednoniciowy wirus RNA – wirus odry. Należy on do rodziny paramyksowirusów i rodzaju Morbilivirus.
Do szerzenia się zakażenia dochodzi drogą kropelkową. Okres inkubacji trwa 8–12 (średnio 10) dni. Wirus dostaje się do organizmu przez jamę nosowo-gardłową i zakaża komórki nabłonka oddechowego oraz spojówek. Następnie przedostaje się do krwi (wiremia). Za pomocą układu krwionośnego dostaje się do układu siateczkowo-śródbłonkowego oraz innych narządów, gdzie ponownie się replikuje. Po namnożeniu ponownie dochodzi do wiremii i wirus ponownie dostaje się do błon śluzowych górnych dróg oddechowych, spojówek oraz skóry. Zakażenie pozostawia po sobie przemijającą, lecz ciężką immunosupresję.
Zakaźność chorego pojawia się około 2 dni przed wystąpieniem objawów i utrzymuje się do 4 dni po wystąpieniu wysypki. Wirus jest obecny w wydzielinie z jamy nosowo-gardłowej, we łzach, moczu i krwi chorego. Przebycie zakażenia wirusem odry daje odporność na tę chorobę na całe życie.