Po powrocie do Polski w 1974 przez wiele lat był pracownikiem naukowo-dydaktycznym Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej, kolejno jako starszy asystent, wykładowca (od 1980) i adiunkt (od 1983). W 1989 został zastępcą komendanta – prodziekanem Wydziału Nawigacji i Uzbrojenia Okrętowego. Od 1994 do 2003, przez dwie kadencje, zajmował stanowisko komendanta-rektora Akademii Marynarki Wojennej. W 1987 Wyższa Szkoła Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte została przekształcona w Akademię Marynarki Wojennej, zachowując patrona..
Awanse naukowe W 1982 uzyskał stopień naukowy doktora, a w 1993 doktora habilitowanego. Rozprawa habilitacyjna dotyczyła rozwoju broni torpedowej w latach 1966–1990, a przewód prowadził w Wojskowym Instytucie Historycznym w Warszawie. W 1994 otrzymał tytuł naukowy profesora. Był promotorem przewodów doktorskich z historii kmdr. por. Adama Kuli w Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu w Gdańsku (1998) oraz kmdr. por. Dariusza Grabca na Uniwersytecie Gdańskim (2003). Jest autorem książek, podręczników i skryptów traktujących o uzbrojeniu torpedowym, bezpieczeństwie żeglugi, historii nawigacji i żeglarstwie, a także artykułów o podobnej tematyce, opublikowanych głównie w "Przeglądzie Morskim". Zrealizował ok.