Od 1987 Wilber żyje w Boulder (Kolorado), gdzie pracuje nad swoją trylogią, nadzorując działanie Instytutu Integralnego.

Wilber praktykuje medytację buddyjską w nurcie buddyzmu madhjamaka. W szczególności bliska jest mu filozofia Nagarjuny, sam jednak nie określa siebie jako wyznawcę buddyzmu.

Poglądy Holony i filozofia neowieczysta Teoria integralna – największe, jak do tej pory, osiągnięcie teoretyczne Wilbera opiera się na koncepcji holonów, które są całością same w sobie i jednocześnie częścią innych holonów. Są one podstawowym i w zasadzie jedynym budulcem rzeczywistości. Holony pogrupowane są w tzw. holarchie, czyli gniazdowe uszeregowania holonów, gdzie każdy „mniejszy” holon znajduje się wewnątrz holonu „większego”, w odróżnieniu od hierarchii, gdzie kolejne elementy znajdują się „nad” lub „pod”, a nie „wewnątrz” lub „na zewnątrz”. Odnajdujemy tu inspiracje filozofią wieczystą, której Wilber jest twórczym kontynuatorem. Co jednak dla klasycznej filozofii wieczystej było hierarchią, dla Wilberowskiej filozofii neowieczystej jest holarchią obejmującą coraz większymi okręgami materię, ciało (życie), umysł (psychikę, rozum), duszę i ostatecznie niedualnego Ducha (składowe wielkiej holarchii mogą być oczywiście znacznie bardziej zróżnicowane).