odbył podróż do Palestyny, Turcji, Grecji i Rumunii. Z podróży tej przesyłał reportaże do krajowych pism.
Po wybuchu II wojny światowej początkowo przebywał we Lwowie. W 1939 r. odmówił podpisania serwilistycznej deklaracji pisarzy polskich, witających „zjednoczenie” Ukrainy. Po wkroczeniu Niemców do Lwowa wyjechał w sierpniu 1941 r. do Warszawy. Uczestniczył w konspiracyjnym życiu literackim, redagował i kolportował tajne czasopisma, publikował swoje wiersze na łamach tajnie drukowanej prasy, organizował imprezy artystyczne. Brał udział w Akcji N, współpracował z referatem literackim działu B podwydziału propagandy mobilizacyjnej „Rój” w Biurze Informacji i Propagandy Komendy Głównej Armii Krajowej. Utwory satyryczne i wiersze wydawał pod pseudonimami i anonimowo w konspiracyjnej antologii Słowo prawdziwe (1942) oraz w 1943 r. w czasopismach „Kultura Jutra”, „Demokrata”, „Moskit”.