Wiktor Siemionowicz Abakumow (; ur. w MoskwieSimon Sebag Montefiore: Stalin. Dwór czerwonego cara, wyd. 2004, s. 541., zm. 24 grudnia 1954 w Leningradzie) – radziecki funkcjonariusz służb specjalnych i polityk narodowości rosyjskiej, generał pułkownikUchwała Rady Komisarzy Ludowych nr 1663 z 9 lipca 1945. (zdegradowany), szef Głównego Zarządu Kontrwywiadu „Smiersz” Ludowego Komisariatu Obrony (1943–1946) i minister bezpieczeństwa państwowego ZSRR (1946–1951). Wykonawca czystek sprawy leningradzkiej, po ich zakończeniu aresztowany, a w 1954 roku skazany na śmierć i stracony. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR II kadencji.
Początki służby W 1921 ukończył 4 klasy szkoły miejskiej. Od 1930 pracował w Komsomole w Moskwie, tego samego roku wstąpił do WKP(b). Od 1932 był pracownikiem terenowych organów bezpieczeństwa, m.in. w Wydziale Ekonomicznym (EKO) przy Pełnomocnym Przedstawicielstwie (PP) Zjednoczonego Państwowego Zarządu Politycznego (OGPU) obwodu moskiewskiego. W 1933 został przeniesiony do moskiewskiej centrali ZPZP (tzw. Łubianki), do Zarządu Ekonomicznego (EKU OGPU).