Od lipca 1961 do sierpnia 1962 r. przebywał w Nowym Jorku jako visiting associate professor w Columbia University, prowadząc wykłady dla doktorantów z zagadnień teorii układów optymalnych. Po powrocie do kraju objął funkcję p.o. kierownika Zakładu Teorii Łączności IPPT PAN. W styczniu 1964 został profesorem nadzwyczajnym Politechniki Warszawskiej. W roku akademickim 1964–1965 jako visiting professor prowadził wykłady seminaryjne z zagadnień teorii układów optymalnych i adaptacyjnych. Prowadził tam również badania z zakresu teorii systemów wielkich. W roku 1970 przez 3 miesiące przebywał w USA jako visiting professor w University of Minnesota w Minneeapolis.

Od stycznia 1966 przeszedł do pracy w Instytucie Automatyki PAN, gdzie został kierownikiem Zakładu Teorii Optymalizacji. Od marca 1969 do maja 1971 był zastępcą dyrektora ds. naukowych w tym instytucie.

W grudniu 1967 został członkiem korespondentem PAN, zaś w grudniu 1976 został członkiem rzeczywistym PAN. W lipcu 1970 otrzymał tytuł profesora nauk technicznych.

Od czerwca 1971 do listopada 1976 był dyrektorem Centrum Obliczeniowego PAN. Od stycznia 1972 do grudnia 1974 był zastępcą Sekretarza Naukowego PAN. Od stycznia 1972 do grudnia 1977 był członkiem prezydium PAN.