Zbór Ewangelicko-Augsburski w Lublińcu – zbór w Lublińcu Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, w diecezji katowickiej, funkcjonujący jako filiał parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Częstochowie. Do 1972 stanowił samodzielną parafię.
Początki zboru ewangelickiego w Lublińcu sięgają czasów Reformacji. Pierwszym kościołem protestanckim został kościół św. Mikołaja, wybudowany w latach 1576–1579. Został on jednak odebrany zborowi w 1628 i przekazany kościołowi rzymskokatolickiemu.
Po okresie kontrreformacji i przejęciu zwierzchności nad okolicznym terytorium przez Królestwo Prus, ewangelicyzm w Lublińcu odrodził się. W połowie XVIII wieku wybudowane zostały luterańskie kościoły w Piasku oraz Molnej, gdzie miejscowi wierni udawali się na nabożeństwa. W 1817 w mieście zamieszkiwało 30 ewangelików.
W 1826 protestanccy wierni z Lublińca zwrócili się z prośbą do katolickiego sufragana we Wrocławiu o wyrażenie zgody na prowadzenie nabożeństw w budynku kościoła katolickiego. 10 lipca 1826 wniosek został zatwierdzony, na skutek czego raz w miesiącu prowadzone były tam posługi religijne dla ewangelików, zborownicy partycypowali też w kosztach utrzymania świątyni.