Do Bund Deutscher Osten wcielono wszystkie inne organizacje, które zajmowały się wschodnimi kresami Niemiec łącznie z osławioną HakatąPraca zbiorowa, „Polacy, Niemcy”, wyd Unia, Katowice 1995, , str. 158.
W 1939 roku organizację wraz z Volksbund des Deutschtums im Ausland podporządkowano formalnie jednemu z urzędów państwowych, znajdującego się pod kierownictwem SS pod nazwą Hauptamt Volksdeutsche MittelstelleGerard Labuda, „Polska granica zachodnia”, Wyd. Poznańskie 1971. W sierpniu 1939 krajowe kierownictwo BDO zmieniło nazwę na „Związek Okręgów BDO” (BDO Gauverband). Organizacja BDO została rozwiązana z dniem 30 września 1943.
Struktura organizacji Na czele związku stało kierownictwo ogólnokrajowe (niem. „Bundesleitung”) z siedzibą w Berlinie, które kontrolował centralny zjazd delegatów tzw. Komitet doradczy, na czele którego stał Rudolf Hess. Przewodniczącemu podlegała sieć oddziałów prowincjonalnych tzw. „grup krajowych” (niem. „Landesgruppe”)Karol Fiedor, Bund Deutscher Osten w systemie antypolskiej propagandy, Instytut Śląski w Opolu, Warszawa-Wrocław 1977: