Działalność Bund Deutscher Osten był jednym z głównych narzędzi propagandowych NSDAP w prowadzonej przez nazistów polityce rewizjonistycznej, zmierzającej do obalenia traktatu wersalskiego. Organizacja prowadziła akcje zwalczania organizacji polonijnych w przedwojennych Niemczech. Urządzała wiece i zebrania antypolskie, prowadziła liczne akcje germanizacyjne, m.in. wsławiła się w Niemczech zabieraniem Polakom książeczek do nabożeństwa w języku polskim i dawaniu im w zamian książeczek w języku niemieckim. Polskojęzyczne książeczki były później palone przez aktywistów BDO.
Na kolejnym kursie naukowym, jaki dla działaczy partii hitlerowskiej zorganizowało BDO w kwietniu 1935, nadprezydent prowincji śląskiej i zarazem gauleiter Śląska Josef Wagner zasygnalizował w swoim wystąpieniu konieczność uczynienia z tego rejonu „bastionu niemczyzny”. Aby to osiągnąć deklarował po raz kolejny usuwanie nazwisk i nazw polskich, zniesienie polskich kazań i nabożeństw, wysyłanie matek i dzieci narodowości polskiej na pewien czas w głąb Rzeszy, zakaz wyjazdu ludności Śląska na wycieczki do Polski oraz pozyskiwanie chwiejnej ludności polskiej przez akcję dobroczynnąTadeusz Wawrzyński, "MATERIAŁY ŹRÓDŁOWE Z OKRESU MIĘDZYWOJENNEGO DO DZIEJÓW MNIEJSZOŚCI POLSKIEJ W NIEMCZECH, PRZECHOWYWANE W CENTRALNYM ARCHIWUM WOJSKOWYM" art.