CDP (ang. Cisco Discovery Protocol) – protokół firmy Cisco Systems zapewniający mechanizm automatycznego rozpoznawania przez system zarządzania urządzeń podłączonych do sieci, np. routerów lub przełączników. Został wprowadzony w 1994 roku. Znajduje się w warstwie 2 – łącza danych w modelu OSI.
CDP to protokół zastrzeżony przez Cisco Systems i jest używany tylko w urządzeniach tego producenta (oraz producentów posiadających odpowiednią licencję), wykorzystując protokół SNAP (ang. Subnetwork Access Protocol). Został wprowadzony w 1994 roku.
Umożliwia utworzenie podstawowego obrazu najbliższego sąsiedztwa w sieci. Działanie protokołu CDP nie zależy od używanych mediów i protokołów. Ten protokół służy tylko do wykrywania urządzeń sieciowych znajdujących się w sąsiedztwie. Umożliwia on wyświetlenie informacji o bezpośrednio połączonych urządzeniach sąsiadujących z urządzeniem, z którego korzystamy (typy dołączonych urządzeń, interfejsy routera, do których są one dołączone, interfejsy używane do nawiązywania połączeń oraz numery modeli urządzeń).