Walentin Pietrowicz Głuszko (ros. Валентин Петрович Глушко, ur. w Odessie, zm. 10 stycznia 1989 w Moskwie) – radziecki specjalista w zakresie techniki rakietowej ukraińskiego pochodzenia, pionier w tej dziedzinie. Członek Akademii Nauk ZSRR.
Życiorys Absolwent Uniwersytetu Leningradzkiego (1929), kierował Laboratorium Dynamiki Gazów w Leningradzie, gdzie prowadził badania paliwa do silników rakietowych. Całe swoje życie poświęcił technice rakietowej i kosmicznej. W 1923 roku nawiązał korespondencję z Konstantinem Ciołkowskim.
W 1929 roku zasłynął jako konstruktor pierwszego w świecie silnika rakietowego zwanego elektrotermicznym. W 1930 r. przeprowadził badania nad zastosowaniem różnych materiałów do napędu rakiet, w latach 1930–1931 zbudował pierwsze rosyjskie silniki rakietowe na paliwo ciekłe, które powstały w kierowanym przez niego od 1929 roku. Laboratorium Gazodynamicznym. Od 1932 roku pracował z Siergiejem Korolowem. W 1938 roku został aresztowany i osadzony w specjalnym więzieniu TsKB-29. Uwolniono go w 1944 roku i wysłano do Niemiec, gdzie odpowiadał za zebranie dokumentacji silników rakietowych pocisków V2. Był współtwórcą radzieckich rakiet balistycznych. Od 1972 roku był głównym konstruktorem radzieckiego programu kosmicznego. Prowadził prace doświadczalne z paliwami rakietowymi.