Zheng He (ur. 1371 w Kuanying, prow. Junnan, zm. 1433; pierwotnie: 馬和, Ma He) – chiński admirał, który w latach 1405–1433 odbył serię podróży do wielu miejsc w Azji i Afryce.
thumb|Strona z księgi Wubeizhi, opisująca wyprawę Zheng He Był muzułmaninem, eunuchem i zaufanym człowiekiem chińskiego cesarza Yongle z dynastii Ming. Odbył podróże do południowo-wschodniej Azji, Sumatry, Jawy, Cejlonu, Indii, Persji, Zatoki Perskiej, Arabii, Morza Czerwonego aż do Egiptu i Mozambiku. Jego wyprawy przyczyniły się do rozwoju handlu i wiedzy nawigacyjnej.
Droga do kariery Pochodził z pobożnej muzułmańskiej rodziny z prowincji Junnan; jego dziadek (ojciec prawdopodobnie też) odbył drogą lądową pielgrzymkę do Mekki (hadżdż). Ojciec, popierający mongolskie panowanie w Junnanie, zginął podczas podboju prowincji przez wojska Mingów. On sam trafił do niewoli i jak wielu innych młodych jeńców (miał wówczas 13 lat) został wykastrowany. Jako eunuch został sługą księcia Zhu Di, czwartego syna założyciela dynastii Ming, z którym spędził 20 lat służąc w garnizonach na północnej granicy. Dzięki swym zdolnościom wojskowym awansował do stopnia oficera i zyskał zaufanie księcia. Po wojnie domowej o sukcesję książę Zhu Di został w roku 1402 cesarzem i przyjął imię Yongle.