Jan Kiliński w Pamiętnikach, spisanych po powrocie z niewoli rosyjskiej (1798), w całym tekście używa nazwy Moskal, Moskale"ten akt związku Krakowskiego był nam do magistratu Warszawskiego sekretnie przed Moskalami przysłany" w: Pamiętniki Jana Kilińskiego, szewca, a zarazem pułkownika 20 regimentu, w oswobodzoney Warszawie 1830 z autografu wyd. K. W. Wójcicki (pierwodruk pełnego tekstu pamiętników wersja elektroniczna (s.7), „więc iuż Moskale nie będą mogli z Pragi mieć żadnego sukursu, ani też na Pragę żaden nie będzie nam mógł uciec. – Drugie, aby pospólstwem wszystkie rogatki dobrze były opatrzone, aby nam żaden Moskal z Warszawy nie uciekł” (s. 10–11), „moskale po wszystkich traktach stali i tych biednych rozpuszczonych żołnierzy idących po drogach łapali i do swych pułków odsyłali – iednem słowem, można mówić, że był dobrym hetmanem moskalom, ale nie Polakom” (s. 32) i wszędzie dalej w tekście pamiętników..
XIX wiek Samuel Linde w Słowniku języka polskiego (t.2.) pisze w 1809: Moskal, Moskwicin, der Moskowiter Russe, Rossyanin(…)Narodom pod panowanie Rossyiskiem zostającymi dają ogólne nazwisko MoskalówSamuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego t.2, cz.1 M-O, Warszawa 1809, s.