Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej mężczyzn – drużyna piłkarska reprezentująca Stany Zjednoczone Ameryki w zawodach międzynarodowych. Za jej funkcjonowanie odpowiedzialna jest United States Soccer Federation, organ zarządzający piłką nożną w Stanach Zjednoczonych. W reprezentacji mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo amerykańskie.
Reprezentacja Stanów Zjednoczonych pierwszy mecz rozegrała w 1885 roku, ale nie został wpisany do oficjalnego rejestru. Dziś uznaje się, że debiutem międzypaństwowym Amerykanów było wygrane 3:2 spotkanie ze Szwecją w Sztokholmie, w trzy lata po założeniu krajowego związku piłki nożnej.
W pierwszych mistrzostwach świata Amerykanie zajęli trzecie miejsce, którym podzielili się z Jugosławią, wcześniej wygrywając w grupie po 3:0 z Belgią i Paragwajem, oraz wysoko ulegając w półfinałach Argentynie (1:6). Cztery lata później start w finałach zakończyli już po pierwszym meczu – z Włochami, przegranym 1:7. Przez ponad pół wieku byli zupełnie przeciętną drużyną, choć w 1950 roku znów awansowali do finałów i zdołali tam pokonać Anglię 1:0 (tzw. Cud na trawie). W następnych dwóch meczach Amerykanie przegrywali kolejno z Hiszpanią 1:3 i Chile 2:5. Zajęli więc ostatnie miejsce w grupie z dwoma punktami na koncie i odpadli z turnieju.