mały|PZL P.11c ze zbiorów Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie w barwach 121 Eskadry Myśliwskiej. Prawdopodobnie tym samolotem latał we wrześniu 1939 ppor. Wacław Królmały|Części samolotu ppor. Wacława Króla mały|Grób Wacława Króla na Powązkach Wojskowych w Warszawie mały|Pomnik w Kłaju, w miejscu zestrzelenia PZL 11C Wacława Króla. Wacław SzczepanWacław Król, Walczyłem pod niebem Europy i Afryki, Warszawa 1994, s. 126. Król (ur. 25 grudnia 1915 we wsi Krakówka koło SandomierzaWacław Król, Walczyłem pod niebem Francji, Warszawa 1978, s. 10., zm. 15 czerwca 1991 w Warszawie) – pułkownik pilot Wojska Polskiego, as myśliwski, kawaler Orderu Virtuti Militari, historyk lotnictwa, pisarz.
Życiorys Był trzecim dzieckiem Jana i Marianny z domu Kędziora. W latach 1926–1934 uczęszczał do Państwowego Gimnazjum Męskiego w Sandomierzu. Po maturze w 1934 ukończył szkolenie szybowcowe w Wojskowym Obozie Szybowcowym w Ustjanowej i wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty w Różanie. W 1935 został przyjęty do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 października 1937 i 29. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa. Został wcielony do 2 pułku lotniczego w Krakowie i przydzielony do 121 eskadry myśliwskiej.