Robert I, zwany Fryzyjskim (ur. 1028/1033, zm. 13 października 1093) – hrabia Flandrii, młodszy syn hrabiego Baldwina V i Adelajdy, córki króla Francji Roberta II Pobożnego.
W młodości brał udział w walkach z muzułmanami w Hiszpanii. Aby zabezpieczyć północne granice hrabstwa Flandrii, Robert został ożeniony z Gertrudą (ok. 1030–1113), córką Bernarda II Billunga, księcia saskiego, oraz Eiliki, córki Henryka ze Schweinfurtu, wdowę po hrabim Holandii Florisie I. Robert i Gertruda mieli razem dwóch synów i trzy córki: Robert II Jerozolimski (ok. 1065 – 5 października 1111), hrabia Flandrii Adelajda (zm. 1115), żona Kanuta IV Świętego, króla Danii (miała z nim syna Karola, późniejszego hrabiego Flandrii), oraz Rogera Borsy, księcia Apulii Gertruda, żona Thierry’ego II, księcia Lotaryngii, była matką Thierry’ego Alzackiego, późniejszego hrabiego Flandrii Filip z Loo (zm. 1127), jego nieślubny syn, Wilhelm z Ypres, pretendował to tytułu hrabiego Flandrii Ogiva, opatka klasztoru w Mesen
Robert był wraz z żoną regentem w okresie małoletności jej syna z pierwszego małżeństwa, hrabiego Dirka V. Ten nadał Robertowi w lenno ziemie we Fryzji, skąd wziął się przydomek Roberta.