Sezon NHL 1917/1918 był pierwszym sezonem ligi NHL, następczyni ligi National Hockey Association (NHA). Sezon zasadniczy składał się z dwóch rund. Pierwsza część tej fazy rozgrywek odbyła się od 19 grudnia do 4 lutego, druga od 6 lutego do 6 marca. Zwycięzcą pierwszej fazy została drużyna Montreal Canadiens, drugiej - Toronto Arenas. W rozgrywkach początkowo uczestniczyła drużyna Montreal Wanderers, która nie ukończyła rozgrywek. Powodem absencji tego zespołu był pożar, który spalił w styczniu 1918 roku Montreal Arena (hala na której rozgrywali mecze).
Drużyna z Toronto zwyciężyła w rozgrywkach posezonowych ligi NHL zdobywając O’Brien Trophy. Pozwoliło to drużynie Arenas grać w finale o Puchar Stanleya ze zwycięzca ligi Pacific Coast Hockey Association - Vancouver Millionaires. Rywalizacja zakończyła się zwycięstwem Arenas 3:2.
Sezon zasadniczy Nowa liga hokejowa NHL powstała w miejsce NHA 26 listopada 1917 roku. Pierwszym prezesem rozgrywek został Frank Calder, były sekretarz NHA. Pierwsze mecze odbyły się 19 grudnia tego samego roku. W inauguracyjnym spotkaniu pomiędzy Montreal Wanderers i Toronto Arenas padł wynik 10:9, a pierwszą bramkę w historii ligi zdobył Dave Ritchie. Mecz obejrzało 700 widzów.