Teodor Dzierzbicki herbu Topór (ur. ok. 1720) – członek Generalności konfederacji barskiej w 1771 rokuWładysław Konopczyński, Za kulisami Generalności Konfederacji Barskiej, w: Kwartalnik Historyczny, rocznik XLIV, t. I, z. 1, 1930, s. 58., marszałek województwa łęczyckiego w konfederacji barskiej, regimentarz partii sandomierskiej wojska skonfederowanego i konsyliarz w konfederacji barskiej w 1769 rokuZakład Narodowy im. Ossolińskich. rkps 567/II k. 33-34., starosta wartelski.
Był trzecim z czterech synów Marcina, podczaszego łęczyckiego i Katarzyny z Branickich, bratem Aleksandra i Szymona.Kasper Niesiecki Herbarz polski, Tom 3 s.469 Od 1758 był paziem królewicza Karola Krystiana. W 1763 towarzyszył mu w drodze do Drezna, po wypędzeniu Karola Krystiana przez Rosjan z Księstwa Kurlandii i Semigalii. W 1764 podpisał elekcję Stanisława Augusta Poniatowskiego. Teodor otrzymał starostwo wartelskie na Litwie. Poseł na sejm 1766 roku z województwa łęczyckiegoRozalia Kosińska, Sejmiki poselskie 1766 roku, w: Kwartalnik Historyczny 2019, T. 125, nr 4, s. 877. Wiosną 1769 pod wpływem Kazimierza Pułaskiego przystąpił do konfederacji barskiej. 30 maja w Sądowej Wiszni wybrany konsyliarzem województwa ruskiego przy marszałku Ignacym Potockim. Z własnych funduszy wyekwipował 200-osobowy oddział powstańczy.