Zaraz po zakupie nieruchomości rozpoczęto jej odbudowę. Kierownikiem prac został Aleksander Jurkowski, który przeniósł się do Warszawy z Olsztyna. Gospodarzem budynku mianowano Mikołaja Kobusa, który przybył tu z Białegostoku. W styczniu 1948 do kamienicy wprowadził się Jerzy Sacewicz, a w jego mieszkaniu były organizowane pierwsze nabożeństwa. W lutym tego roku do budynku przeniesiona została z Olsztyna centrala Zjednoczenia Kościołów Chrystusowych, a w marcu rozpoczęto tu wydawać kościelne czasopismo Jedność. 18 kwietnia 1948 miało miejsce oficjalne otwarcie centrali oraz nowej Kaplicy Kościoła Chrystusowego w Warszawie o powierzchni około 60 m², położonej na I piętrze budynku. W uroczystości tej wziął udział Tadeusz Wolfenburg, przedstawiciel departamentu wyznaniowego Ministerstwa Administracji Publicznej, jak również Feliks Teodor Gloeh z departamentu wyznań niekatolickich Ministerstwa Obrony Narodowej, będący jednocześnie delegatem Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. Obecni byli także reprezentanci innych kościołów, jak Kazimierz Najmałowski z Polskiego Kościoła Chrześcijan Baptystów i delegaci Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan oraz Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego wraz z gośćmi z zagranicznych związków wyznaniowych.