Słowacki ogłaszał recenzje teatralne w „Kurierze Litewskim” w latach 1811–1814.
Tłumaczenia Ze wspomnianą działalnością oświatową wiążą się także prace Słowackiego nad tłumaczeniami – tu wybór jest klasyczny i klasycyzujący, a znakiem sposobu patrzenia na tradycję literacką może być nazwanie tłumaczonego Tasso poetą „nowoczesnym”; w czwartym tomie pośmiertnie wydanych tłumaczeń wydano (mianowicie już bez wiedzy, korekty czy zgody autora) jego po części prozą tłumaczenia Wergiliusza (Georgiki i Eneida), Horacego (16 pieśni i 2 listy), pół na pół prozą i wierszemNiektóre fragmenty już prozą przetłumaczonych utworów zamieścił wydawca również w tłumaczeniu wierszowanym, co wskazywałoby kierunek pracy Słowackiego.. i mniejszych fragmentów Owidiusza, Tasso, GesneraMowa tu być może o Janie Mateuszu Gesnerze z Getyngi, XVIII-wiecznym „neohumaniście”.. Znaczną część zajmują tłumaczenia Propercjusza: wydawca zamieścił tłumaczenia 18 z 22 elegii z Księgi Pierwszej, oraz 7 elegii z Księgi Drugiej – wszystkie tłumaczone dwuwierszem rymowanym. Jego przekłady nie są dziś cenione, pozostaje jednak dotąd jedynym tłumaczem wszystkich elegii Propercjusza na polski. Voltaire: Henriada w 10 pieśniach przez... Przełożona na język polski przez..., Warszawa 1803 (wyd. bez wiedzy tłumacza) J. B. Racine: Andromacha, tłum.