Po latach Piętro wyżej oceniano pozytywnie. Paula Apanowicz z portalu Oldcamera.pl stwierdziła, że film Trystana to „podróż w odległą epokę – spotkanie ze śmiejącym się międzywojniem, czującym na karku chłodny oddech katastrofy, jaka za chwilę miała się wydarzyć”. Wiesław Kot dodatkowo zaliczył film w poczet czołowych filmów polskiego międzywojnia, które posługiwały się poetyką qui pro quo, tzn. udawania różnych płci, co było „ulubionym chwytem ówczesnej komedii”. Kot przyznawał również, że film Trystana „ogląda się lekko, łatwo i przyjemnie”. Łukasz Budnik z portalu Film.org.pl podkreślał, iż Piętro wyżej jest „jednym z najbardziej wartościowych filmów tamtego czasu [międzywojnia], przez wielu uważanym dziś za najlepszy”.
W 2025 roku film znalazł się na Liście Polskiego Dziedzictwa Filmowego jako „wywierających wpływ na polską kulturę, wyobraźnię i pamięć”.
Analizy i interpretacje mały|Eugeniusz Bodo ucharakteryzowany na Mae West Sebastian Jagielski w swojej analizie filmu dostrzegł tropy kampowe, kulminujące w wykonaniu przez Eugeniusza Bodo utworu „Seksapil – to nasza broń kobieca”.