trzej laureaci Nagrody Nobla: Melvin Calvin, Harold Urey i Joshua Lederberg. Zespoły te zajęły się następującymi zagadnieniami: nauką o wtargnięciu w atmosferę otrzymywaniem obrazów meteorologią analizą cząstkową biologią łącznością sejsmologią fotometrią nadfioletu.
Wyjałowienie próbników W związku z tym że nie wolno było dopuścić do skażenia powierzchni Marsa ustalono surowe warunki odnośnie do jałowości próbników, zwłaszcza tych ich części, które miały dotrzeć do powierzchni. Orbiter zmontowano w warunkach wyjątkowej czystości, lecz nie był on specjalnie wyjałowiony. Lądownik zamknięto w specjalnym pojemniku biologicznym i przebywał w nim do chwili znalezienia się na orbicie Marsa. Przed wysyłką pojemnik z lądownikiem umieszczono w piecu i gorący azot krążył między podwójnymi ściankami tego pojemnika przez około 30 godzin (temperatura 398 K). Hydrazyna jako środek odkażający nie musiała być poddana sterylizacji. Przyrządy lądowników musiały być również odporne na działanie promieniowania ogniw izotopowych, stanowiących źródło energii elektrycznej.