Toruń Główny (w latach 1861–1893 Thorn, 1893–1920 i 1939–1945 Thorn Hauptbahnhof, 1920–1922 Toruń Dworzec Główny, 1923–1938 Toruń Przedmieście) – stacja kolejowa w Toruniu, przez ktorą przechodzą trzy linie kolejowe: 18 Kutno – Piła Główna, 353 Poznań Wschód – Skandawa, 734 Nieszawka – Toruń Towarowy TRB. Główny budynek dworcowy mieści się pomiędzy czterema peronami. Obiekt wpisany jest do gminnej ewidencji zabytków (nr 2185).
Historia Dworzec został wybudowany w 1861 roku w obrębie fortu Przyczółek Mostowy. Pierwotnie nosił nazwę Toruń Przedmieście. Ze względu na system fortyfikacji oraz budowane lub wybudowane wcześniej linie kolejowe na lewym brzegu Wisły (z Wrocławia do Olsztyna i z Bydgoszczy do Łodzi lub Warszawy) podjęto decyzję o wybudowaniu dworca po tej stronie. Na dworzec można było się dostać przez most drewniany. Na pierwszym dworcu znajdowały się dwa tory. W 1864 roku na dworcu przeprowadzono gazociąg, następnie zainstalowano tam latarnie.
Z czasem dworzec zaczął uchodzić za przestarzały i zbyt niewielki. W 1868 roku zapadła decyzja o budowie nowego gmachu oraz żelaznego mostu kolejowego, którym połączyłby dworzec z miastem. Nowy budynek dworca i most oddano do użytku w 1873 roku.