Pancerniki Tillmana znane także jako pancerniki maksymalne (ang. maximum battleships) – seria projektów studyjnych z czasów I wojny światowej. Pancerniki te miały być ekstremalnie duże w stosunku do ówczesnych okrętów tej klasy.
Projekty przygotowywano pod koniec 1916 i na początku 1917 na zlecenie senatora Benjamina Tillmana. US Navy nie była zainteresowana wprowadzeniem w życie tych projektów i prowadziła nad nimi prace tylko po to, aby uzyskać poparcie Senackiego Komitetu Marynarki (ang. United States Senate Committee on Naval Affairs), w którego pracach Tillman brał udział. Były jednymi z największych okrętów, jakie pozostały w fazie projektów.
Senator Tillman był coraz bardziej niezadowolony z corocznych zamówień marynarki na coraz większe pancerniki oraz z tego że marynarka budowała w rzeczywistości pancerniki większe niż zostały zatwierdzone przez Kongres. Nakazał marynarce zaprojektować maksymalne pancerniki, czyli największe, jakich mogłaby używać.
Jedynym ograniczeniem potencjalnych rozmiarów pancerników amerykańskich są rozmiary śluz kanału panamskiego. Śluzy mają wymiary około 330 × 35 metrów, dlatego maksymalne pancerniki miały 297 metrów długości i 33 metry szerokości.