Był zwolennikiem protekcjonizmu i oszczędnej polityki budżetowej, z której wyłączał jednak swój elektorat, czyli farmerów – oni zawsze mogli liczyć na pomoc państwa.

U szczytu kariery politycznej W 1929 CP przeszła do opozycji, by powrócić do władzy w 1934, tym razem jako koalicjant Partii Zjednoczonej Australii (UAP) z Josephem Lyonsem jako premierem. Page objął wówczas tekę ministra handlu. Choć nie istniała formalna funkcja wicepremiera, faktycznie Page był osobą nr 2 w rządzie, a o jego silnej pozycji świadczyło m.in. nadanie mu w 1938 tytułu szlacheckiego. Po nagłej śmierci Lyonsa w kwietniu 1939 to właśnie jemu gubernator generalny powierzył kierowanie rządem. Choć został zaprzysiężony i posiadał pełnię władzy, jego rola była wyłącznie tymczasowa. Jako lider partii będącej słabszym partnerem w koalicji musiał oddać władzę nowemu liderowi UAP, gdy tylko został wybrany. Nowym premierem został Robert Menzies, którego Page osobiście nie znosił i odmówił bycia jego ministrem. Postanowił wyprowadzić CP z rządu, co spotkało się z gwałtowną reakcją jego partyjnych kolegów i doprowadziło do pozbawienia go przywództwa.