11 lipca Leeb wyraził wobec Sztabu Generalnego swoje wątpliwości co do możliwości zachowania tajemnicy, a także osiągnięcia dużego tempa ataku wobec zniszczenia mostów na granicy francusko-szwajcarskiej.
W drugiej połowie 1940 roku Hitler w typowy dla siebie sposób zlecił 2 różnym organom przygotowanie planów agresji na Szwajcarię, w efekcie czego powstały 2 całkowicie niezależne opracowania: Operationserwurf Schweiz – Tannenbaum („Szkic operacyjny Szwajcaria – Choinka”), przewidujące atak Grupy Armii C von Leeba znad Jeziora Genewskiego i Jeziora Bodeńskiego w kierunku centrum kraju. Pierwotnie przewidywano również uderzenie z Vorarlbergu, a całość sił wyznaczonych do operacji miała liczyć 21 dywizji (liczbę tę zmniejszono następnie do 11 celem zachowania elementu zaskoczenia). 11 listopada 1940 roku OKH powiadomiło Grupę Armii C o rezygnacji z realizacji planu. Studie über einen Aufmarsch gegen die Schweiz aus der Raume der 1. Armee („Studium na temat wkroczenia do Szwajcarii z sektora 1 Armii”), w myśl którego uderzenie, realizowane przez 1 Armię, miało nastąpić przez północno-zachodnią granicę kraju.