Po upadku miasta próbował dowodzić obroną Wawelu przed szturmem wojsk rosyjskich. 15 września jako generalny regimentarz partii małopolskiej wezwał szlachtę do wytrwania. Uszedł na Słowację, skąd nawiązał korespondencję z austriackim kanclerzem Wenzlem Antonem von Kaunitzem. Zmarł na wygnaniu w roku 1769 na Morawach.
Potomstwo Jakuba Bronickiego; Tekla primo voto hrabianka Sas-Jaworska, żona Aleksandra, który był synem hr. Józefa i Elżbiety Dunin Łabędzkiej oraz Aniela, która wyszła za Jana Wiktora herbu Brochwicz.
Przypisy
Bibliografia Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, Władysław Konopczyński, Konfederacja barska, Tom 1. 1991.
Ignacy Jakub Bronicki Kategoria:Chorążowie pancernych Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Elektorzy Stanisława Augusta Poniatowskiego Kategoria:Elektorzy władców Polski (województwo sandomierskie) Kategoria:Marszałkowie konfederaccy (ziemia sanocka) Kategoria:Marszałkowie konfederacji barskiej Kategoria:Porucznicy chorągwi pancernych Kategoria:Zmarli w 1769 Kategoria:Ludzie związani z Nowotańcem