Daniel Paschasius von Osterberg (ur. 1634 w Opawie, zm. 1711 w Wambierzycach) – właściciel wsi Wambierzyce i fundator pomysłu rozbudowy wambierzyckiego sanktuarium maryjnego i przekształcenia całej miejscowości w "śląską Jerozolimę".
Urodził się jako Daniel Paschasius w Opawie, jako syn Jeremiasza, mieszczanina, członka rady miejskiej i hofmistrz dworu Michała hrabiego von Althanna. Kształcił się na studiach prawniczych w Pradze. Po zdobyciu wykształcenia służył jako ochmistrz u rodziny hrabiów Althann w Międzylesiu, gdzie dorobił się majątku, który powiększył jeszcze przez ślub z bogatą narzeczoną. W 1674 został nobilitowany przez cesarza Leopolda I tytułem hrabiowskim i nazwiskiem von Osterberg. Wówczas rodzina Althann podarowała mu wieś Gorzuchów, leżącą niedaleko Wambierzyc. W latach 1675-77 kupił Wambierzyce i majątek (dolny i górny folwark) z zamkiem w Ratnie Dolnym.