W czasie transportu Garlickiemu udało się zbiec i przedostać na Słowację.
Przybył następnie do Cieszyna, gdzie związał się z frakcją Jerzego Marcina Lubomirskiego. Ten wysłał go do Wiednia z listami do swojego teścia gen. Hadika. W Bratysławie przyjęty na audiencji przez cesarzową Marię Teresę, wzbudził zachwyt na dworze swymi misternie wycyzelowanymi mowami, które nawet chciano drukować. W sierpniu 1769 przedostał się na bronioną przez Kazimierza Pułaskiego Jasną Górę. 21 listopada 1771 dostał się w Bojanowie do niewoli rosyjskiej. Umieszczony w obozie przejściowym na Pradze, został prawdopodobnie zesłany w głąb Rosji. Z zesłania powrócił w 1772. Wyjechał do Rzymu. Jest to ostatnia udokumentowana informacja na jego temat.
Był autorem Książeczki do nabożeństwa, zawierającej przypisywane Jandołowiczowi Proroctwo księdza Marka karmelity.
Bibliografia Władysław Konopczyński Tomasz Garlicki Polski Słownik Biograficzny t.VII s. 283-284.
Kategoria:Burgrabiowie krakowscy Kategoria:Deputaci świeccy Trybunału Głównego Koronnego Kategoria:Duchowni katoliccy – szlachta I Rzeczypospolitej Kategoria:Duchowni katoliccy w konfederacji barskiej Kategoria:Kanonicy kijowscy Kategoria:Konfederaci barscy w niewoli rosyjskiej Kategoria:Ludzie związani z Biblioteką Załuskich Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – działacze niepodległościowi Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – zesłańcy w Imperium Rosyjskim Kategoria:Strzemieńczykowie