Jerzy Paramonow (ur. 4 lub 5 kwietnia 1931 w Skierniewicach, zm. 21 listopada 1955 w Warszawie) – polski przestępca, znany jako sprawca rozboju z bronią w ręku oraz zabójstwa milicjanta Zdzisława Łęckiego.
Życiorys Pochodził z kolejarskiej rodziny. Syn Sylwestra i Apolonii, z domu Wrońskiej, w chwili urodzenia Jerzego oboje mieli 38 lat. Paramonow miał starszą o 5 lat siostrę Leokadię.
Już jako nastolatek Paramonow miewał problemy z prawem, pierwszy raz był karany mając 14 lat. Od tego momentu wielokrotnie trafiał przed sąd, głównie jako sprawca i uczestnik bójek, znieważanie milicjantów oraz w sprawie drobnych kradzieży. Jako osiemnastolatek został skazany na 3 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności za rozboje i włamania. Był również sądzony za gwałt z użyciem niebezpiecznego narzędzia (sztyletu) i za ten czyn otrzymał wyrok 6 lat pozbawienia wolności. Do więzienia ponownie trafił w roku 1950. Wskutek amnestii wyszedł po odsiedzeniu połowy wyroku.