Nowa Sztuka – czasopismo awangardy poetyckiej wydawane w Warszawie w latach 1921–1922. W tym czasie pojawiły się jedynie dwa numery pisma. Pierwszy ukazał się w listopadzie 1921 roku, redagowany był przez Anatola Sterna (pomysłodawcę pisma) i Jarosława Iwaszkiewicza. Drugi opublikowano w lutym 1922 roku, Iwaszkiewicz nie brał już udziału w jego powstaniu. Czasopismo finansowane było przez Karola Żukowskiego, który figurował jako wydawca. Według „Pierwszego polskiego spisu gazet i czasopism Rzeczypospolitej Polskiej” z 1922/23 roku nakład wynosić miał 2000 egzemplarzy, być może była to jednak liczba zawyżonaZbigniew Jarosiński, Wstęp, [w:] Antologia polskiego futuryzmu i Nowej Sztuki, Wrocław 1978, s. LXVIII..
Oba numery zawierały wiersze polskich poetów awangardowych oraz przekłady poezji francuskiej, rosyjskiej i hiszpańskiej, artykuły krytyczno – i teoretycznoliterackie. Pismo propagowało idee i postulaty futuryzmu i innych ruchów awangardowych, jednak w tonie umiarkowanym, mającym nie budzić kontrowersji (zrezygnowano m.in. z charakterystycznej dla futurystycznych Jednodniówek pisowni fonetycznej)Jerzy Kwiatkowski, Dwudziestolecie międzywojenne, Warszawa 2003, s. 25.. W piśmie publikowali m.in.