Opiekując się kolekcją mchów Uniwersytetu Columbia poszerzyła jej zbiory do imponujących rozmiarów, poprzez wymianę, zakupy i wyprawy zbierackie. Cennym nabytkiem była kupiona w 1893 roku kolekcja szwajcarskiego botanika Augusta Jaegera. Po utworzeniu w 1891 r. 100-hektarowego ogrodu botanicznego na terenach parku Bronx w Nowym Jorku jego dyrektorem został w 1896 r. dr Nathaniel Lord Britton. Przez kolejne ponad 30 lat Elizabeth działała na rzecz rozwoju ogrodu, pracując nieodpłatnie przy zbieraniu do niego kolekcji roślin. Gromadziła kolekcje roślin z gór Adirondack i Appalachów oraz z Puerto Rico, Kuby i Jamajki. Wysiłki Britton zostały docenione w 1912 r., gdy oficjalnie mianowano ją honorowym kuratorem kolekcji mchów ogrodu botanicznego w Nowym Jorku.
W 1894 rozpoczęła serię ośmiu pięknie ilustrowanych artykułów w The Observer zatytułowanych How to study the mosses, zawierających klucze do ich rozpoznawania. W 1897 opublikowała zweryfikowaną listę gatunków paproci Ameryki Północnej należących do rodzaju Ophioglosum, a później wraz z Alexandriną Taylor opisy paproci Schizaea i tropikalnej Vittaria lineata.