Władysław Kotkowski (ur. ok. 1840, zm. w Irkucku) – uczestnik konspiracji poprzedzającej wybuch powstania styczniowego, zesłaniec syberyjski, jeden z przywódców powstania zabajkalskiego w 1866.

W 1862 jako aplikant urzędu celnego w Warszawie, został członkiem policji narodowej, stworzonej dla ochrony tajnych władz narodowych. 8 listopada 1862 przeprowadził udaną akcję likwidacji Pawła Felknera, naczelnika tajnego wydziału kancelarii namiestnika. W czasie branki, wcielony do armii rosyjskiej i przewieziony do Charkowa. W 1865 w wyniku dekonspiracji został uwięziony w Cytadeli Warszawskiej i skazany przez warszawski sąd wojenny na 15 lat katorgi na Syberii. Wiosną 1866 znalazł się w okolicach Irkucka. Nawiązał kontakt z tajnym sprzysiężeniem Gustawa Szaramowicza.

Znalazł się w grupie tzw. 146 Polaków z tzw. katorgi uprzywilejowanych (składającej się z osób pochodzenia szlacheckiego). Został zastępcą przywódcy tej partii Jakuba Reinera. 26 czerwca przystąpił do powstania i połączył się z konnym oddziałem Leopolda Eliaszewicza. 27 czerwca wziął udział w bitwie pod Miszychą. Został dowódcą drugiego plutonu strzelców Legionu Wolnych Polaków. Bezskutecznie próbował się przebić w kierunku granicy chińskiej.