Ustawa – akt normatywny o charakterze generalnym i abstrakcyjnym, powszechnie obowiązującym, uchwalany przez najwyższe organy państwowe, wyposażone we władzę ustawodawczą.
Charakterystyka thumb|Pierwsza strona Reichsgesetzblatt, dziennika urzędowego Rzeszy Niemieckiej z 1896, publikującego ogólnoniemiecki Kodeks cywilny (BGB). Ustawy są aktami normatywnymi o charakterze ogólnym, a więc zawierają normy prawne, które mają charakter ogólny i abstrakcyjny (a więc dotyczą wielu podmiotów i powtarzalnych okoliczności). Od tej zasady zdarzają się jednak wyjątki. W Stanach Zjednoczonych funkcjonują ustawy o charakterze indywidualnym (private bills), na mocy której jednostka uzyskuje pewne uprawnienia lub rozstrzygnięcia prawne (np. obywatelstwo, emeryturę, odszkodowanie, rozwód). W PRL-u doktryna konstytucyjna dopuszczała wydawanie ustaw o charakterze indywidualnym (na mocy doktryny o jednolitości władzy państwowej), jednak po 1989 r. od tego odstąpiono. W art. 19 ust. 1 Konstytucji Niemiec istnieje zakaz wydawania ustaw, które ograniczają prawa podstawowe (Grundrechte), o charakterze indywidualnym (Einzelfallgesetze).