W wielu krajach zakres regulacji ustawowej jest właściwie nieograniczony, lub ograniczony jedynie konstytucją. Ustawa jest więc jedynym aktem, którym można regulować każdą kwestię. W państwach federalnych (np. Niemcy czy Stany Zjednoczone) i w niektórych innych państwach (np. Francja) zakres ustaw jest ograniczony, często enumeratywnie wyliczony. Niektóre konstytucje co prawda formułują ograniczony zakres ustaw, jednak na tyle ogólnie, że praktycznie pozostaje on nieograniczony (np. art. 3 konstytucji marcowej z 1921 stwierdzał, że „zakres ustawodawstwa państwowego obejmuje stanowienie wszelkich praw publicznych i prywatnych i sposobu ich wykonywania”). W niektórych krajach regulacja pewnych kwestii zarezerwowana jest dla ustaw (lub ustaw i konstytucji) i określana mianem materii ustawowej (materii zastrzeżonej ustawowo, sfery szczególnie chronionej ustawowo). Do materii ustawowej zalicza się np. sytuację prawną jednostek (np. podstawowe wolności, prawa i obowiązki obywateli), ustrój organów państwowych, podatki i budżet państwa.
thumb|Prezydent USA George W. Bush podpisuje USA Patriot Act (2001) Ustawy wprowadzane są w pewnym trybie (proces legislacyjny) i podlegają promulgacji (formalnemu ogłoszeniu danego aktu).