Kościół św. Anny w Zabrzu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Zabrze diecezji gliwickiej.
Historia Świątynia została zaprojektowana w stylu neoromańskim z elementami neogotyku (styl przejściowy) przez radcę budowlanego Blaua z Bytomia oraz bytomskiego architekta Stahla. 5 września 1897 roku wmurowano kamień węgielny. Świątynia została wzniesiona w latach 1897–1900 w dawnej wsi Dorota. Konsekrowano ją 10 października 1900. Od 1905 znajduje się w granicach Zabrza. W 1945 roku kościół został uszkodzony.
Architektura Kościół został wybudowany na planie krzyża łacińskiego. Jest halowy, trójnawowy z transeptem, kryty dachem dwuspadowym. Na osi fasady wieża z dzwonnicą i zegarem. Elewacje z cegły klinkierowej dekorowane ornamentami ceglanymi i detalami kamieniarskimi. Charakterystyczne dla architektury kościoła są duże, zamknięte półkoliście okna z witrażami przedstawiającymi postaci świętych, a także empory naw bocznych i ramion transeptu.
We wnętrzu znajduje się oryginalne wyposażenie m.in. z ołtarzem św. Anny, kazalnicą, marmurowymi balaskami, skrzynkową drogą krzyżową. Prezbiterium jest oddzielone od reszty kościoła kutą kratą. Pierwotne wyposażenie zachowało się niemal w całości poza polichromiami.