Od XVII do początku XX wieku, nieudane introdukcje na Karaiby, do Boliwii, Peru, Kolumbii, Brazylii i południowo-zachodnich Stanów ZjednoczonychDC: 219–341 cmDO: 50 cmMC: 300–690 kgGU Kategorie IUCN: – gatunek zagrożony; GU – gatunek udomowiony, nie podlega ocenie IUCN.

Opisano również gatunki wymarłe: Camelus antiquus (Azja; plejstocen). Camelus grattardi (Afryka; plejstocen). Camelus knoblochi (Azja; plejstocen). Camelus sibiricus (Eurazja; plejstocen). Camelus sivalensis (Azja; plejstocen). Camelus thomasii (Afryka; plejstocen).

Etymologia nazwy zwyczajowej Słowo wielbłąd pochodzi z gockiego „ulbandus” (w staro-wysoko-niemieckim „olpenta”), co jest zniekształconym łacińskim wyrazem elephantus – „słoń” (który z kolei pochodzi od greckiego elephas, o tym samym znaczeniu). Przyjmuje się, że prasłowiańska nazwa wielbłąda miała pierwotnie postać †ъlbǫdъ (nosowe ǫ rozwinęło się regularnie z połączenia an w pozycji przed spółgłoską), w której następnie pojawiła się spółgłoska protetyczna v-, wspomagająca artykulację nagłosowej półsamogłoski ъ, co dało formę *vъlbǫdъ.