Ważnym dziełem jest też Codex Bergshammar (szw.: Bergshammar Vapenboken), który powstał między 1436 a 1437 rokiem i przechowywany jest w archiwum państwowym w Sztokholmie. Herb jest przedstawiony, jako srebrna łękawica w czerwonym polu. Znajduje się pośród innych polskich herbów na stronie 137 (lewy arkusz, jako drugi z lewej w najniższym rzędzie).
Polski historyk Bartosz Paprocki wspomina o Abdanku w 1584 roku, w swoim dziele Herby Rycerstwa Polskiego. Herbarz Paprockiego zebrał w 1858 roku, Kazimierz Józef Turowski, a następnie wydał w Krakowie. Sam Paprocki powołując się na dzieło Długosza, wypowiada się na temat Abdanka w sposób następujący:
Etymologia Sprawa pochodzenia rodu i jego nazwy od dawna budziła zainteresowanie, ale do dziś nie została ostatecznie rozstrzygnięta. Najwcześniejszą i najbardziej popularną próbę szukania etymologii nazwy zawiera legenda opowiedziana przez Jana Długosza (patrz sekcja: Legendy herbowe), jakoby nazwa rodu i herbu wzięła się od niemieckiego zwrotu habe dank (pol. dziękuję).
Władysław Semkowicz poszukiwał objaśnienia nazwy Awdaniec i Awdank w skandynawskim imieniu Auda, Audun, istniała także hipoteza nawiązująca do imienia Audencjusz.