Język pomocniczy (międzynarodowy język pomocniczy, , skracane do lub aukslang) – język używany w komunikacji między różnojęzycznymi osobami.
Podstawowym założeniem aukslangu jest ułatwienie komunikacji, nie zaś zastąpienie powszechnie używanych języków rodzimych.
Sztuczny język pomocniczy Pojęcie języków pomocniczych odnosi się przeważnie do języków sztucznych, takich jak esperanto, ido, interlingua, volapük, occidental czy też latino sine flexione. Języki tego rodzaju mają przeważnie charakter aposterioryczny i mogą wykazywać cechy schematyczne lub naturalistyczne. Nie służą jako powszechne środki komunikacji. Najpopularniejszym z nich jest esperanto.
Naturalny język pomocniczy Jako język pomocniczy określa się również język etniczny, któremu nadano tę rolę np. w drodze międzynarodowej umowy. Taką mową mógłby być jeden z najczęściej używanych, jednak nawet języki angielski i mandaryński są używane przez mniej niż czwartą część populacji świata.
W celu przezwyciężenia tych trudności proponowano wprowadzenie w drodze międzynarodowego konsensusu, w konsultacji z ekspertami z rozmaitych dziedzin wiedzy, języka sztucznego lub etnicznego. Miałby to być język w formie ustnej i pisemnej.