Okręty podwodne typu Tambor – typ amerykańskich okrętów podwodnych używanych podczas II wojny światowej, które były zaliczane do grupy typów fleet submarine. Okręty typu Tambor były rozwinięciem poprzedniego typu – Salmon. Powstały na bazie 20 lat rozwoju konstrukcyjnego, typ Tambor stanowił w czasie wejścia do służby w 1939 roku, szczytowe osiągnięcie techniki podwodnej na świecie.
Geneza Typ Tambor powstał w 1939 roku jako rezultat studiów przeprowadzonych przez Submarine Officers Conference, która określiła charakterystyki idealnego wielozadaniowego okrętu podwodnego floty – fleet submarineJohn D. Alden: The Fleet Submarine, s. 74. Jednostki tego typu były w linii prostej pochodną wcześniejszych konstrukcji, inkorporując ich najlepsze rozwiązania techniczne. Wielką innowacją tych jednostek było jednak wprowadzenie sześciu dziobowych wyrzutni torpedowych, czym wyprzedziły konstrukcje większości użytkowników okrętów podwodnych o ponad dekadę.
Jednostki typu Tambor okazały się olbrzymim sukcesem, ich sprawność przekroczyła nawet oczekiwania wobec nich.